Projekcje FIlmów

DLA NAJ-
MŁODSZYCH

W każdą niedzielę zapraszamy do filmowej podróży przez różne kontynenty, kraje i kultury. Pokażemy najlepsze dokumenty, fabuły i animacje z całego świata prezentowane na międzynarodowych festiwalach, których tematyka koncentruje się na wyzwaniach i problemach XXI wieku.

dodane: 10.11.2016
Przegląd Kina Irańskiego

W listopadzie ruszamy z „Przeglądem Kina Irańskiego”, w ramach którego będzie można zobaczyć filmy dokumentalne, które ukazują współczesne życie w Iranie.
Organizatorem spotkań jest Hamed Kazemzadeh wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, doktor orientalistyki, organizator przeglądów kina irańskiego i kaukaskiego w Polsce, Gruzji, Szwecji i Danii.

Na projekcje zapraszamy 6 i 20 listopada oraz 4 grudnia o godz. 16.00.
Szczegóły dotyczące kolejnych projekcji na FB Stół Powszechny / www.stolpowszechny.pl / www.strefawolnoslowa.pl
WSTĘP WOLNY

dodane: 29.10.2015
KINO W TEATRZE “O tych, którzy płoną”

25 października “O tych, którzy płoną”

Hipnotyczna podróż przez kolejne kręgi piekła, jakiego doświadczają imigranci szturmujący bramy bogatej Europy. Film zaczyna się w łódce żeglującej samotnie wśród burzy. Ciemność i zacinający deszcz wypełniają przerażone głosy ludzi, którzy zdają sobie sprawę, że zaraz zginą. Duch jednego z nich przedostaje się do „lepszego świata” i to on staje się naszym przewodnikiem. Wirująca kamera, niesiona podmuchem wiatru, błądzi po ulicach greckiego miasta, które przypomina antyutopijne, futurystyczne polis – wyludnione, zrujnowane ulice, ludzkie cienie oczekujące na zalegalizowanie pobytu, jakąkolwiek pracę, sprzedające resztki dobytku za nędzne grosze. Patrole policji żywcem wyjęte z filmów science-fiction, szturmujące z bronią imigranckie dzielnice i urządzające regularne łapanki. Film wyławia z bezimiennej na co dzień masy imigrantów konkretne twarze, przywołuje szczątkowe historie ich tęsknoty za domem, rodziną, znajomym pejzażem. Kamera zagląda do kolejnych przeludnionych, zajętych nielegalnie mieszkań, gdzie wraz z dziećmi gnieżdżą się dziesiątki osób. Nie omija zlokalizowanych w piwnicach meczetów, w których przybysze gromadzą się, by przez chwilę odzyskać godność i poczucie celu. Ich modlitwy podczas święta Aszura, balansujące na granicy religijnej i seksualnej ekstazy, to tylko jeden z dziesiątków zapadających w pamięć kadrów. Reżyser pokazuje, jak naprawdę wygląda raj, o którym marzą imigranci – to ciężkie narkotyki, spanie w pustostanach, ciała wyławiane z morza, rodzice porzucający dzieci, terror mafii, strach przed policją i brak możliwości powrotu do domu. Brak tu szantażu emocjonalnego, poczucia wyższości czy użalania się nad losem imigrantów – film, choć wyszeptany na granicy jawy i snu, nie ucieka w pustą metafizykę czy rozpoetyzowanie. Oglądając ten film nie sposób uciec od wrażenia, że tak właśnie może wyglądać koniec świata, który znamy.

dodane: 29.10.2015
KINO W TEATRZE “Śmierć człowieka pracy”

8 listopada “Śmierć człowieka pracy”

Nie ma już człowieka pracy. Pozostał robotnik - ktoś gorszy, ktoś, komu się nie udało. Ktoś, komu praca nie daje godności, lecz ją odbiera. Przyzwyczajeni do wygodnego życia, coraz częściej zapominamy, jak ciężką pracę może wykonywać człowiek. Rezygnując z odautorskiego komentarza reżyser "Śmierci człowieka pracy" w wysmakowanych obrazach (zdjęcia Wolfganga Thalera) rejestruje nieludzki wysiłek współczesnych zapomnianych bohaterów. Niezwykłe zdjęcia oraz muzyka (autorstwa Johna Zorna) sprawiają, że "Śmierć człowieka pracy" to monumentalne, nasycone emocjami dzieło.
Dzisiejszym robotnikom nie towarzyszą pochwalne pieśni. Mogą jedynie wspierać się nawzajem pocieszeniem, że praca, nawet ponad siły, jest lepsza, niż żadna.
Grupa ukraińskich mężczyzn całymi dniami naraża życie w nieczynnych, grożących zawaleniem biedaszybach. W Indonezji robotnicy pracujący przy wydobyciu siarki wdychają gorące, trujące opary nad kraterami czynnych wulkanów. Droga w dół to równie wielkie ryzyko. Krew, ogień i potworny smród - rzeźnia w Nigerii to piekło na ziemi. Gołymi niemal rękami Pakistańczycy wydzierają starym statkom kawałki metalu. Chińscy hutnicy ze strachem postrzegają siebie jako ginący gatunek.

Ukraina, Indonezja, Nigeria, Pakistan, Chiny - "Śmierć człowieka pracy" to pięć portretów ciężkiej fizycznej pracy w zmechanizowanym świecie XXI wieku coraz mniej widocznej.
Podziwiany i nagradzany na całym świecie, prezentowany na festiwalu Planete Doc Review film "Śmierć człowieka pracy" został przez polskich krytyków uznany za jeden z najlepszych obrazów dokumentalnych ostatnich lat.

dodane: 17.08.2016
Projekcja filmu „Drugi brzeg” George Ovashvili

W ramach 1. Przeglądu Kina Kaukaskiego w piątek 19 sierpnia o godz. 19.00 zapraszamy do Stołu Powszechnego na projekcje filmu "Drugi brzeg" George Ovashvili . Przed projekcją odbędzie się krótkie wprowadzenie krytyka filmowego Parhama Ghobadi.

WSTĘP WOLNY!

"Drugi brzeg" opowiada historię uchodźców z Abchazji - matki i jej małoletniego syna, którzy uciekają od wojny i czystek etnicznych w separatystycznym regionie Abchazji w Gruzji. Po przybyciu do gruzińskiej stolicy Tibilisi, chłopiec napotyka na wiele trudności i przestaje dogadywać się z matką, dlatego decyduje się na samotną, powrotną podróż do Abchazji, by odnaleźć ojca. W 2010 roku film był gruzińskim kandydatem do Nagrody Akademii dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
https://www.youtube.com/watch?v=348jxROE0XE

Parham Ghobadi - dziennikarz, krytyk filmowy przez wiele lat mieszkający w Gruzji. Obecnie pracuje w agencji prasowej Reuters. Wprowadzenie do filmu w języku angielskim.

dodane: 03.12.2015
KINO W TEATRZE „BEKAS”

13 grudnia o godzinie 16.30 zapraszamy do Stołu Powszechnego na projekcję filmu „Bekas” w reż. Karzana Kadera, która odbędzie się w ramach przeglądu filmowego "Patrzę na islam”. Wstęp wolny!

"BEKAS"
reż. Karzan Kader
Dramat/ Szwecja, Finlandia, Irak 2012 | 92′, kino familijne

Podczas emisji filmu Superman w lokalnym kinie dwaj bezdomni chłopcy, Zana i Dana, dostrzegają przez otwór w dachu bohatera z wielkiego ekranu – Supermana. Bracia postanawiają wyruszyć do Ameryki i sprowadzić nadczłowieka do miasteczka. Przygotowują się do tego nader pieczołowicie – młodszy Zana sporządza listę osób, które zasługują na ukaranie przez filmowego bohatera, Dana zaś dba o praktyczne kwestie podróży – pieniądze, paszport i bilety. Mimo napotykanych trudności bracia nie poddają się. Tak silne jest ich marzenie, by wyruszyć w drogę i spotkać superbohatera.

Wybrane nagrody i festiwale:
Montreal International Children’s Film Festival, Canada – Children’s Jury; Grand Prix de Montréal
Gulf Film Festival, Dubai – Karzan Kader best director; Sandra Harms best producer
Fajr International Film Festival, Teheran – Best Film, Best Actor
Internationella Filmfestival, Stockholm – Special Mention
Montreal International Children’s film festival FIFEM
International Young Audience Film Festival Ale Kino!, Poland
Helsinki International Film Festival, Finland – Love and Anarchy
Munich Film Festival, Germany – Official Selection
Projekt realizowany w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG

Patrzę na islam to projekt, którego celem jest przeciwdziałanie mowie nienawiści oraz przełamanie stereotypu postrzegania osób wyznających islam jako ludzi zagrażających ładowi społecznemu, który to stereotyp dominuje w obecnym dyskursie publicznym.
www.patrzena.pl

dodane: 29.10.2015
KINO W TEATRZE “Kto cię uczył jeździć?”

“Kto cię uczył jeździć?”

Trzy miasta, trzy odmienne kultury: Tokio, Monachium i Bombaj. Dokument opowiada historię trójki cudzoziemców, którzy mieszkając daleko od swoich ojczyzn, przygotowują się do egzaminu na prawo jazdy. Jakby się mogło wydawać, nauka przepisów ruchu drogowego w obcym mieście nie jest wcale taka łatwa i prowadzi do wielu zabawnych sytuacji. "Kto cię uczył jeździć?" to przebój 10. edycji festiwalu PLANETE+ DOC.
Mirela, która wyemigrowała z Niemiec do Indii, Jakez, który z USA przeniósł się do Japonii oraz Koreanka Heyn Won, która mieszka dziś w Niemczech mają ten sam problem: wszyscy chcą zdobyć lokalne prawo jazdy. Mirela potrzebuje go do prowadzenia firmy odzieżowej, Jakez do nauki angielskiego, a Heyn Won – do prowadzenia rodzinnego życia w Monachium. Obowiązkowe jazdy z instruktorem nie są łatwym wyzwaniem i szybko stają się dla wszystkich lekcjami kultury krajów, w których świadomie zdecydowali się mieszkać. Okazuje się, że ponowne zdanie egzaminu w innym kraju wymaga cierpliwości i pokory, a przede wszystkim polega na czymś znacznie trudniejszym niż wszyscy myślą. Chodzi tu przecież nie tylko o przestrzeganie, przepisów lokalnego ruchu drogowego…
Film jest zaczerpniętą prosto z życia ironiczną refleksją na temat wzajemnego przenikania się, czy raczej „zderzania się” odmiennych kultur. To także komedia, opowiadająca o konieczności zaakceptowania trudności, jakie zawsze pojawiają się w procesie adaptacji w nowym kraju.